نکات اجرایی در ساختمان سازی

افزایش ابعتد پی سطحی، در افزایش ظرفیت باربری ، موثرتر از کاهش میزان نشست زیر پی می باشد.
بازیادتر شدن تراکم نسبی خاکهای ماسه ای ، نوع گسیختگی در زیر پی ها به این ترتیب عوضمی گردند : برش پانچ-برش موضعی – برش کلی .
 
بتن ریزی در مجاورت آب مستلزمخشکاندن کف گود است.
حداقل ژرفای شناسایی در یک پی شمعی گروهی به میزانبیشتر از 7 برابر قطر شمع ، پائین تر از نوک شمع هاست.
نقش اصلی شناژ در پیجلوگیری از جابجایی پی هاست.
دو پی ، با عرض های متفاوت ، فشار یکسانی رابه زمین منتقل می کنند . میزان نشست در زیر آنها ، در زیر پی با عرض کوچکتر کمتراست.
ضخامت پی بر اساس برش تعیین می گردد.
تفاوت عمده پی های سطحیو پی های عمیق در نحوه انتقال بار به زمین می باشد.
برای مقابله با نیرویقائم کششی در پی سیستم اجرائی مناسب ، اجرای عمیق تر پی است.
 
عمق مطالعاتژئوتکنیکی برای یک ساختمان 2 تا 3 برابر عرض پی را در بر می گیرد.
 
مناسبترین و اقتصادی ترین نوع سیستم پی سازی روی بسترهای نرم و شل برای ساختمانهایزیر
5
طبقه بهسازی خاک بستر با سیمان و آهک و خاکریز می باشد.
کیسونهمان پایه عمیق پی می باشد.
محدودیت نشست کل مجاز یک پی رادیه (گسترده) درکارهای ساختمانی مقدار قطعی و معینی دارد ولی معمولا بین 10-5 سانتیمتر برحسب نوعساختمان متفاوت است.
پائین بردن آب زیر زمینی از سطح زمین باعث افزایشمیزان باربری و نشست یک پی می گردد.
عمق پی های عمیق نسبت به ابعاد آنهاحداقل 6 برابر کوچکترین بعد افقی است که انواع آنها شامل شمعها و دیوارکها ودیوارهای جداکننده می باشد.
در هنگام بررسی ژئوتکنیکی بستر شالوده ها اثراتحضور آب را باید از جنبه های میزان نفوذپذیری خاکها در نظر گرفت.
پدیدهآبگونگی ( روانگرایی ) در خاکهای ماسه ای اشباع احتمال وقوع بیشتری دارد و حداکثرشتاب زمین و عمق لایه خاک مورد نظر و فشار وارده بر خاک باعث رخداد این پدیده میگردد.
نقش اصلی کلاف های افقی پی های منفرد مقابله با حرکت نسبی پی هایمنفرد در جهت افقی می باشد.
در یک پی منفرد تحت بار مرکزی ، وجود لنگر سببکاهش ظرفیت باربری پی می شود.
برای مواجه با واژگونی پی های کناری ساختماناستفاده از پی های نواری ( مرکب ) توصیه می گردد.
در خاکهایی که پتانسیلآبگونگی دارند استفاده از پی های گسترده ( رادیه ژنرال‌ ) مناسب تر است.
برای احداث پی در زمین های شیبدار خاکبرداری و هم تراز کردن پی هایالزامیست.
ساخت و ساز در مناطق دارای پتانسیل شدید دارای مخاطرات ژنوتکنیکیزلزله اجتناب پذیر است.
در مناطق زلزله خیز دارای خاکهای ریزدانه چسبندهسست ، عمق بناهای کوتاه مناسبترند چون دارای پریود طبیعی کوتاهتری هستند.
زهکشی جهت تثبیت نقاطی که دارای پتانسیل لغزش است مناسبتر می باشد.
نیرویافقی ناشی از زلزله موجب افزایش تنش وارد از طرف سازه به خاک پی و همچنین موجب کاهشظرفیت باربری خاک و فشارهای غیر یکسان از طرف سازه بر خاک می گردد.
حرکتلرزه ای تابع پارامترهای منبع لرزه ، مسیر لرزه و شرایط موضعی ساختگاه است.
انرژی آزاد شده از منبع لرزه تابع مکانیزم شکست گسله و طول گسلش است.
بزرگییک زمین لرزه تابه انرژی آزاد شده از منبع زمین لرزه است.
در تحلیل اثرآبرفت در انتشار امواج پارامترهایی مانند ظرفیت برشی خاک ، ستبرای آبرفت و میراییخاک تاثیر عمده ای دارند.
جهت جلوگیری از پدیده روانگرایی در خاکی کهاستعداد آن را دارد ، در ساخت و ساز یاید لایه روتنگراشدنی را با روشهای خاصیمتراکم نمود یا از اعمال بار به آن لایه خوداری نمود.
کنترول نشست در طراحیپی ها پس از تحلیل با استفاده از ظرفیت باربری باید حتما انجام گیرد.
با درنظر گرفتن بارگذاری، زلزله در خاکهای ماسه ای اشباع ظرفیت باربری نمایی کاهش مییابد.
یکپارچگی پی و اسکلت ساختمان موجب بالارفتن مقاومت ساختمان در برابرآثار سوء ناشی از روانگرایی می گردد.
در مناطقی که احتمال وقوع روانگرایی ( آبگونگی ) وجود دارد استفاده از پی های گسترده الزامیست.
در مناطق دارایپتانسیل روانگرایی ، ساختمان چوبی مناسبتر است.
مناطقی بیشتر دارای پتانسیلروانگرایی هستند که دارای ماسه های سست باشند.
در مناطق زلزله خیز بایستیبرای طراحی دیوار حائل باید فشار خاک وارد بر دیوار حائل را افزایش داد و محل اثرنیرو را نیز متناسبا تغییر داد.
در اثر زلزله پایداری ترانشه ها کاهش پیدامی کند.
روانگری کامل هنگامی است که مقاومت نزدیک به صفر گردد.
ماسه بادی بهترین پتانسیل روانگرایی را دارد.
پتانسیل روانگرایی با مقدارضربه نفوذ استاندارد اندازه گیری می شود.
پدیده آبگونگی در خاکهایی که دراثر برش ، حجم آنها کم می گردد اتفاق می افتد.
در اثر زلزله ممکن است فشاربین پی و خاک ، بعضی از پی های اضافه و برخی دیگر کم گردد.
بهتر است در پیهای مستطیلی خروج از مرکزیت در ثلث وسط باشد.
برای اصلاح خاک دارای پتانسیلروانگری استفاده از روش تحکیم و تراکم خاک مناسبتر است.
در اثر بالا آمدنسطح آب در زیر پی های خاک شنی مقاومت تقریبا نصف می گردد.
برای پی سوله هایا دهانه های نه زیاد ، شناژ بعلت نسبت لاغری شناژ در فشار مناسب نیست.
ایجاد پاشنه در کنار پی ها برای افزودن مقاومت برشی می باشد.
در خاکهایی باپتانسیل روانگری سرعت موج برشی حدود 250 نتر بر ثانیه می باشد.
تحکیمدینامیکی در خاک ماسه پوک مناسبتر است.
پیش بارگذاری توام با چاههای زهکشیدر خاک رس مناسبتر است.
در میعان سازه بیشتر بداخل خاک فرو رفته و میچرخد.
بزرگی یک زلزله بطول گسله اش ارتباط ندارد.
در صورتیکه میزانرس خاک ماسه ای بیشتر باشد ، پتانسیل روانگری کمتر می شود.
در روانگراییهنگام زلزله فشار آب در نوسان پی افزایش می یابد.
برای بارهائی که در پیکوتاه مدت افزایش دینامیکی دارند مانند زلزله ، مقاومت مجاز حدود 30% افزایش مییابد.
بر طبق آئین نامه 2800 در ساختمانهایی با مصالح بنائی غیر مسلح کلافافقی باید در زیر همه دیوارها و در محل همه سقف ها باشد.
ساختمانهای آجریغیر مسلح که تراز روی بام آنها از زمین مجاور بیش از 8 متر نباشد تا 2 طبقه بهاضافه یک زیر زمین مجاز به ساخت می باشند.
اتصال نما سازی که با آجر سهسانتیمتر ضخامت انجام می گیرد به این شکل اجرا می شود که بدنه ساختمان در داخلدیوارهای اصلی قبلا مفتولهایی گذارده شود و در موقع نما سازی سر آزاد این مفتولهادر داخل دیوار نما قرار گیرد.
از نظر آئین نامه شماره 2800 تعداد محدودیتیدر تعداد طبقات ساختمانهایی با مصالح بنائی مسلح نداریم.
در یک ساختمان 20طبقه باید از عناصر قاب صلب و دیوار برشی برای تحمل نیروهای جانبی استفادهنمود.
اختلاف بین قاب خمشی و قاب ساده در این است که تعداد اتصالات تیر بهستون در قاب خمشی قابلیت انتقال لنگر را دارا می باشند ، در حالیکه در قاب ساده اینقابلیت وجود ندارد.
پیش بینی قاب با اتصالات مقاوم خمشی ، در حالتی کهتعداد طبقات بیش از 14 طبقه و یا ارتفاع ساختمان بیشتر از 50 متر باشد ضروری میباشد.
ضریب زلزله C در هیچ حال نباید از 10 درصد شتاب مبنای طرح کمتراختیار گردد.
حداقل ضریب اطمینان در مقابل واژگونی در اثر زلزله برابر 75/1می باشد.
حداقل ضریب زلزله استاتیکی یک سازه برابر 02/0 می باشد.

/ 0 نظر / 190 بازدید